Hoe gaat een domeinnaamprocedure in zijn werk?

Regelmatig wordt ons gevraagd te assisteren bij het ‘terughalen’ van een domeinnaam. Er kunnen verschillende dingen gebeurd zijn. Zo kan het zijn dat iemand zijn domeinnaam heeft laten verlopen en vervolgens is die opnieuw geregistreerd door een ander. Of iemand is ‘niet handig met dit soort dingen’ en stalt zijn domeinnaam bij een webdeveloper die zich als houder registreert. Of een merkhouder, enkel actief in de Benelux heeft er nooit eerder aan gedacht zijn merknaam te registreren met een .eu extensie en op het moment dat hij dat wel wil registreren blijkt de domeinnaam al bezet. Wat nu?

Niet naar de rechtbank: snel, voordelig en helder.

Domeinnaamprocedures zoals ik ze omschrijf zijn administratieve procedures. Het is een alternatieve vorm van beslechting en gaat dus buiten de rechter om. Je bent niet verplicht een advocaat in de arm te nemen, het is relatief snel en voordelig en je hoeft niet naar een rechtbank: alles gaat online. Wel is het zo dat er een raamwerk is van regels en nadere invulling van die regels door eerdere beslissingen. Dit raamwerk is inmiddels zeer volledig; de meest exotische domeinnamen en websites zijn inmiddels behandeld door de arbiters, dus er zijn volop precedenten.

Het topleveldomein als leidraad

We beginnen te kijken naar het topleveldomein, soms ook wel extensie genoemd. Is dat een topleveldomein dat verwijst naar een bepaald land zoals .nl of .be, of is het generiek topleveldomein, zoals bijvoorbeeld .com of .store? Dit topleveldomein bepaalt het raamwerk (het beleid, in feite de ‘wetgeving’) die van toepassing is op het domein en het bepaalt dus ook aan welke eisen moet worden voldaan voor het verkrijgen of terugkrijgen van de domeinnaam.

De procedure

Conform dit raamwerk is het in de meeste gevallen nodig om een klachtschrift op te stellen, waarin we uiteenzetten waarom de klager recht heeft op de domeinnaam. Dit klachtschrift sturen we, samen met overig bewijs, naar de arbiter. De houder van de domeinnaam krijgt de kans zich te verweren en duidelijk te maken dat hij wél recht heeft op de domeinnaam. Voor .nl domeinnamen geldt dat vervolgens een mediation procedure in gang wordt gezet. In de praktijk blijkt vaak dat de houder geen verweerschrift indient. In dat geval (of wanneer de mediation mislukt), zal de arbiter zich uitspreken over de zaak. Hij oordeelt over de vraag of de domeinnaam overgedragen moet worden of niet. Vervolgens wordt dit oordeel naar de registrar, de reseller en technisch beheerder van de domeinnaam gestuurd. De registrar draagt er zorg voor dat de domeinnaam wordt overgedragen wanneer het oordeel van de arbiter dit verlangt.

Timeframe

Dit alles neemt van start tot oordeel doorgaans enkele maanden in beslag. Onder sommige voorwaarden is het mogelijk de procedure nog sneller te laten verlopen. De kosten zijn sterk afhankelijk van de complexiteit van de procedure, het aantal domeinnamen dat kan worden geïncorporeerd in één procedure, het onderzoek dat gedaan moet worden en het bewijs dat vergaard moet worden en het aantal arbiters dat aangewezen wordt.

Wil je meer weten over domeinnaamprocedures of wat wij hierbij voor jou kunnen betekenen, neem dan contact met ons op.

Neem contact op

 

Terug naar overzicht